— На гэты раз, магчыма, Лукашэнка вызваліць 200-300 чалавек, але дакладна не ўсіх. Беларусь можа чакаць, што ўзамен ЗША акажуць ціск на Вільню, каб дазволіць транзіт угнаенняў і адкрыць порт у Клайпедзе, — так каментуе Каміль Клысінскі з Цэнтра ўсходніх даследаванняў чаканыя наступствы візіту пасланца прэзідэнта ЗША ў Мінск.
У сераду спецыяльны пасланнік ЗША ў Беларусі Джон Коўл прыбудзе ў Вільню, а затым адправіцца ў Мінск, паведаміла на мінулым тыдні літоўскае інфармацыйнае выданне Delfi. Гэта будзе чацвёрты візіт дэлегацыі ЗША ў Беларусь. Папярэднія тры прывялі да вызвалення 189 чалавек, якія знаходзіліся ў турме рэжыму Аляксандра Лукашэнкі.
— Для мяне дагэтуль застаецца загадкай, дзе адміністрацыі Дональда Трампа ўдалося знайсці станоўчыя моманты ў сваіх кантактах з рэжымам, — падкрэсліў у інтэрв'ю PAP галоўны спецыяліст групы па Беларусі, Украіне і Малдове Цэнтра ўсходніх даследаванняў Каміль Клысінскі.
З пункту гледжання Еўрапейскага Саюза, у тым ліку краін-суседзяў Беларусі, Лукашэнка не зʼяўляецца надзейным партнёрам для перамоваў і не даў ніякіх намёкаў на тое, што можа ім стаць, дадае эксперт. Рэпрэсіі працягваюцца, хоць часам і мяняюць форму, а правакацыі, накіраваныя супраць Польшчы, не знікаюць. Нягледзячы на тое, што дынаміка міграцыйнага ціску змяняецца, яна ўсё роўна ёсць. Нічога не змянілася ў плане варожых абвінавачванняў і адсутнасці добрай волі. Расія і Беларусь вядуць гібрыдную вайну, а ў выпадку Украіны — не проста гібрыдную, адзначыў Клысінскі.
— Тут у нас варожасць і поўная адсутнасць даверу, — падсумаваў эксперт.
На яго думку, паведамленні пра тое, што ЗША імкнуцца аддзяліць Беларусь ад Расіі, варта ўспрымаць са скептыцызмам. — І Лукашэнка, і Коўл настойваюць на тым, што яны не абмяркоўваюць расійска-беларускіх адносін. Я перакананы, што Лукашэнка і яго асяроддзе сапраўды не абмяркоўваюць геапалітыку з амерыканцамі, бо гэта вельмі дрэнна скончыцца для рэжыму ў Мінску, — падкрэсліў суразмоўца PAP.
Для Клысінскага намеры апошняга зразумелыя — дамагчыся зняцця санкцый па самай нізкай цане.
— Нягледзячы на тое, што лёс кожнага чалавека важны, дэпартацыя некалькіх дзясяткаў ці некалькіх сотняў чалавек — гэта самая нізкая цана, якую можа заплаціць рэжым. Ці бачыць Вашынгтон якія-небудзь іншыя палітычныя варыянты? Спадзяюся, ён рацыянальна ацэніць рэальнасць і маштаб таго, што можна атрымаць у Беларусі. Я не бачу ніякіх іншых магчымых выгод, акрамя таго, што пэўная група маці, жонак, дачок і братоў будуць рады, што іх блізкія больш не ў турме, а ў бяспечным месцы, што, вядома, з гуманітарнага пункту гледжання вельмі пахвальна, — падсумаваў эксперт.
РАР/ав